-->


အလယ္လူ အ၀ယ္မ်ား၏

အလယ္လူ အ၀ယ္မ်ား၏ Google

၁၉၂၀ ၀န္းက်င္တုန္းက အေမရိကန္ကားေဈးကြက္ရဲ႕ ထိပ္ဆံုးမွာဖို႔႕ဒ္ကားရွိေနခဲ့တယ္။

ဂ်ီအမ္ကဒုတိယေနရာမွာ ရွိေနတယ္။
ဂ်ီအမ္ရဲ႕အစုရွယ္ယာရွင္ႏွစ္ပတ္လည္ဆံုညီပြဲမွာဂ်ီအမ္ကို ပဲ့ကိုင္ေနသူက ပိုက္ဆံအိတ္ ေဖာင္းေဖာင္း မေဖာင္းေဖာင္း ဘာအတြက္ပဲ ကားစီးစီး ဂ်ီအမ္တစ္စီး ရွိေနေစရမယ္လို႔ ေၾကညာၿပီး သူက လူလတ္တန္းစားကို ပစ္မွတ္ထားၿပီး ကားေမာ္ဒယ္ေတြ ထုတ္တယ္။
ဘာေရာင္းေကာင္းသလဲလို႔ မေမးနဲ႔။
ထိပ္ဆံုးမွာရွိေနတဲ့ ဖို႔ဒ္ကို ဟြန္းမတီးဘဲ အျပတ္အသတ္ ေက်ာ္တက္သြားၿပီး နံပါတ္(၁) ေနရာကို ေရာက္သြားတယ္။
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကမၻာ့နံပါတ္ (၁)ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီး တိုယိုတာက အထက္၊ အလယ္၊ ေအာက္အလႊာစံုအတြက္ ထုတ္လုပ္ကာနံပါတ္ (၁)ေနရာကို ယူလိုက္ေတာ့မွ ဂ်ီအမ္က နံပါတ္(၂) ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။
အခုအခါမွာ ႏိုင္ငံတကာပံုစံျဖင့္လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ ေကာ္ပိုေရးရွင္းႀကီးေတြ ဂ်ီအမ္နည္းလမ္းကို က်င့္သံုးေနၾကတယ္။
ဂ်ီအမ္က အေမရိကန္လူလတ္တန္းစားကို ဦးတည္လုပ္ကိုင္ခဲ့တယ္။
အခု ေကာ္ပိုေရးရွင္းႀကီးေတြကကမ႓ာ႔လူလတ္တန္းစားကို ဦးတည္ၿပီး က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ လုပ္ကိုင္ၾကတဲ့အတြက္ သူတို႔ရဲ႕ ကစားကြင္းက ပိုက်ယ္တယ္။
ကစားကြက္က ပိုပညာသားပါတယ္။
အရြယ္ေရာက္ၿပီးသား လူလတ္တန္းစားဦးေရက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားေနပါသလဲ။
၂၀၁၁ခုႏွစ္မွာ အေမရိကန္၊ ဂ်ပန္ နဲ႔ ဥေရာပတို႔မွာ သန္း ၄၀၀ ေက်ာ္ရွိေနၿပီး က်န္ႏိုင္ငံေတြမွာေတာ့ ဘယ္အဆင့္ကို လူလတ္တန္းစားလို႔ သတ္မွတ္တယ္ဆိုတာ အေပၚ မူတည္ၿပီး အနည္းအမ်ား ကြာျခားပါလိမ့္မယ္။

ကမၻာ့ဘဏ္ရဲ႕ သတ္မွတ္ပံုကေတာ့ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ရဲ႕ ေယဘုယ် ဆင္းရဲမြဲေတမႈမ်ဥ္း အထက္မွာ ရွိေနရင္ လူလတ္တန္းစားလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ႏိုင္ငံတစ္ခုရဲ႕ လူလတ္တန္းစား ရရွိတဲ့ ပ်မ္း မွ်၀င္ေငြဟာ အျခားႏိုင္ငံတစ္ခု ဥပမာဥေရာပႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ ရရွိေနတဲ့ လူလတ္တန္းစား၀င္ေငြထက္ နည္းေနမွာျဖစ္ေပမဲ့ သူ႕တိုင္းျပည္မွာေတာ့ သူက လူလတ္တန္း စားျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ၀ယ္ႏိုင္ျခမ္းႏိုင္သူ ျဖစ္ေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ထုတ္ကုန္ေတြကို ျဖစ္ျဖစ္၊ ၀န္ေဆာင္မႈေတြကို ျဖစ္ျဖစ္ သူ သံုးစြဲေနႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
သူ႕ထက္ ၀င္ေငြသာတဲ့ ႏိုင္ငံမွ လူလတ္တန္းစား ထက္ေတာင္ သူက ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္လည္ျဖင့္ ၀ယ္ျခမ္းေနႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
တိုင္းျပည္ေတြ ပြင့္လန္းစည္ပင္လာၿပီး စီးပြားတက္လာတဲ့အခါ လူလတ္တန္းစားေတြ မ်ားလာတယ္။
အျခား လူတန္းစားေတြထက္ အေရအတြက္ သိသိသာသာ ပိုမ်ားသြားတယ္။
ၿမိဳ႕ျပေနထိုင္သူတို႔ရဲ႕ အသံုးအေဆာင္ေတြကို ၀ယ္သံုးၾကရ တယ္။
အဲဒီလူေတြအတြက္ ကုန္စည္ေတြ၊ ၀န္ေဆာင္မႈေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရးလို အေျခခံအေဆာက္အအံုေတြ ေရာင္းခ်တဲ့ ေဈးကြက္က အႀကီးမားဆံုးေဈးကြက္ ျဖစ္သြားတယ္။
အဲဒီေဈးကြက္ကို လူလတ္တန္းစားေဈးကြက္လို႔ သတ္မွတ္ထားၾကတယ္။
လုပ္ငန္းတစ္ခုအေနျဖင့္ လူလတ္တန္းစား ေဈးကြက္မွာ ေ၀စုရဖို႔ လုပ္ကိုင္ၾကရတယ္။
အေနအထားတစ္ခု ရဖို႔ လုပ္ကိုင္ၾကရတယ္။
လူလတ္တန္းစားေဈးကြက္ဟာ ၂၁ ရာစုမွာ အလုပ္အျဖစ္ဆံုးေဈးကြက္ ျဖစ္ေနတယ္။
ဒီေတာ့ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ လူလတ္တန္းစားေဈးကြက္ကို ဦးတည္ၿပီး ကုန္စည္ေတြကို ထုတ္လုပ္ၾကတယ္။
၀န္ေဆာင္မႈေတြ ေရာင္းခ်ၾကတယ္။ အေျခခံ အေဆာက္အအံုေတြ ထူေထာင္ၾကတယ္။

ဟိုင္းေအာ္လုပ္ငန္းစု

ဟိုင္းေအာ္အုပ္စုျဖစ္လာမယ့္ လုပ္ငန္း ဟာ ေရခဲေသတၲာ ထုတ္လုပ္တဲ့လုပ္ငန္း အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ခဲ့ရာမွ ၁၉၈၅ခုႏွစ္မွာ ေဒ၀ါလီခံရကိန္း ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။
အခုအခါ ဟိုင္ရာလုပ္ငန္းစုရဲ႕ စီအီးအို ျဖစ္သူ က်န္းယုမင္ဟာ အဲဒီတုန္းက အေထြေထြ မန္ေနဂ်ာအျဖစ္ လုပ္ကိုင္ေနသူျဖစ္ပါတယ္။
လုပ္ငန္း အေျခမလွ ျဖစ္ရတာဟာ ထုတ္ထားတဲ့ ေရခဲေသတၲာေတြ အရည္အေသြး ညံ့ဖ်င္းေနလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
သူက ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြ ရွိေနတဲ့ ေရခဲ ေသတၲာ ၇၆ လံုးကို စီတန္းၿပီး ေနရာခ်ခိုင္း တယ္။
အလုပ္သမားေတြကို ေက်ာက္ခြဲတဲ့ တူအႀကီးစားေတြ ေပးၿပီး ေရခဲေသတၲာ ေတြကို တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ ထု႐ိုက္ ဖ်က္ဆီးခိုင္းတယ္။
အဲဒီတုန္းက သံုးစြဲခဲ့တဲ့ တူႀကီး တစ္လက္ကို အခုထိ သူ႕ ႐ံုးခန္းထဲမွာ အမွတ္တရအျဖစ္ ထားရွိၿပီး ျပသထားပါတယ္။
အခုအခါ ဟိုင္ရာဟာ ႏိုင္ငံတကာေကာ္ပိုေရးရွင္းႀကီးအျဖစ္ကို ေရာက္ရွိ ေနပါၿပီ။
ကမၻာ့အႀကီးဆံုး လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းအမ်ိဳး မ်ိဳး ထုတ္လုပ္တဲ့ လုပ္ငန္းျဖစ္ေနပါၿပီ။
ကမၻာ့အဆင့္မီ အရည္အေသြးျဖင့္ လွ်ပ္စစ္ ပစၥည္းေတြထုတ္လုပ္လ်က္ရွိၿပီး ၂၀၁၀ ခုႏွစ္မွာ ၀ငေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၀ ဘီလ်ံနီးပါး ရွိခဲ့ပါတယ္။
က်န္းက ျပည္တြင္းေဈးကြက္မွ်ျဖင့္ တင္းတိမ္ရပ္တန္႔ဖို႔ စိတ္ကူးမရွိခဲ့ဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ထုတ္ကုန္ေတြ အရည္အေသြး ေကာင္းေစဖို႔ ျပဳျပင္မြမ္းမံမႈေတြ အၿမဲလုပ္ ေစခဲ့တယ္။
ျပည္ပေဈးကြက္ကို တင္ပို႔ဖို႔ ဦးတည္ခ်က္ ထားရွိၿပီး လုပ္ကိုင္ခဲ့တယ္။
ျပည္ပႏိုင္ငံမွာ ရွိေနတဲ့ လူလတ္တန္းစား ၀င္ေငြနဲ႕ ကိုက္ညီမယ့္ ေဈးႏႈန္းကို သတ္ မွတ္ၿပီး
ေရာင္းခ်ေစခဲ့ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဟိုင္ရာက ထုတ္တာျဖစ္ေပမဲ့ အ၀တ္ေလွ်ာ္ စက္ေတြရဲ႕ ေဈးက တစ္ႏိုင္ငံနဲ႔ တစ္ႏိုင္ငံ မတူၾကဘူး။
ျပည္ပေဈးကြက္မွာ အတန္အသင့္ ေအာင္ျမင္လာတဲ့အခါ က်န္းက တ႐ုတ္ ျပည္မွာ
ထုတ္လုပ္ၿပီး ျပည္ပကို တင္ပို႔ေနျခင္းအစား ျပည္ပမွာ ထုတ္လုပ္ၿပီး ေဈးကြက္ဆီ တင္ပို႔တဲ့စနစ္ကို ေျပာင္းလဲ က်င့္သံုးလိုက္တယ္။
၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွ စလို႔ ဟိုင္ရာရဲ႕ ထုတ္ကုန္ေတြကို ေဈးကြက္ရွိရာ ႏိုင္ငံမွာပဲ ဒီဇိုင္းထုတ္တာက အစ၊ တပ္ဆင္ တာ အလယ္၊ ေဈးကြက္ ပို႔တာအဆံုး စလယ္ဆံုး သံုးပါးစလံုးကို ျပည္ပမွာပဲ လုပ္ကိုင္ေစခဲ့ပါတယ္။
ေရာင္းခ်မယ့္ ေဈးကြက္တည္ရွိရာ ေဒသနဲ႔ အပ္စပ္မယ့္ ဒီဇိုင္း၊ ခံႏိုင္ရည္ စတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ခ်မွတ္ၿပီး ထုတ္လုပ္ေစခဲ့ပါတယ္။
ဥပမာ အားျဖင့္ အာရပ္ႏိုင္ငံေတြအတြက္ ထုတ္လုပ္တဲ့ အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ေတြဆိုရင္ အာရပ္၀တ္စံုထူထူထဲထဲ၊ အရြယ္ႀကီး ႀကီးေတြ ထည့္ေလွ်ာ္လို႔ရေအာင္ေလွ်ာ္ကန္ကို အရြယ္ပိုႀကီးေပးထားၿပီး ေစာင္ေလွ်ာ္တဲ့စက္မ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ထုတ္လုပ္ေပးထားပါတယ္။
အိႏၵိယအတြက္ဆိုရင္ မီးအားအတက္အက် မတည္ၿငိမ္တာကို ႀကံ႕ႀကံ႕ခံၿပီးေလွ်ာ္ေပးႏိုင္ေအာင္ လွ်ပ္စစ္ပိုင္းမွာ လုပ္ေပးထားပါတယ္။
အီတလီအတြက္ စက္သံတိုးတိုးျဖင့္ ၿငိမ္ၿငိမ္ဆိတ္ဆိတ္ ေလွ်ာ္ေပးႏိုင္တဲ့စက္မ်ိဳးကို ထုတ္လုပ္ပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ ခလုတ္ႏွိပ္ၿပီး အခ်ိန္မွတ္ေစကာ ေလွ်ာ္သည္မွအစ၊ ေရေဖာက္ခ်ျခင္း၊ ေရျပန္ျဖည့္ျခင္း၊ အသန္႔ေလွ်ာ္ျခင္း၊ ေရေဖာက္ခ်ျခင္း၊ အေျခာက္ခံျခင္း စတဲ့ အဆင့္ဆင့္ကို သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ အခ်ိန္ေတြအတိုင္း အကုန္လံုး အလိုအေလ်ာက္ ေလွ်ာ္ခိုင္းလို႔ရေအာင္ လုပ္ေပးထားပါတယ္။
အီတလီမွာ ညဥ့္နက္ခ်ိန္ လွ်ပ္စစ္ မီတာခက ေန႔ဘက္ထက္ သက္သာ တာေၾကာင့္ ညအိပ္ခ်ိန္က်မွ ေလွ်ာ္စက္က သူ႕ဘာသာသူ အလိုအေလ်ာက္ ေလွ်ာ္ေပးေအာင္ အခ်ိန္သတ္မွတ္ေပးႏိုင္ဖို႔ကိုလည္း စက္မွာ စီစဥ္ေပးထား
ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဟိုင္ရာတစ္ဦးတည္း သာ အခုလို ေဒသအလိုက္ မူကြဲေတြ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။
ႏိုင္ငံ တကာေဈးကြက္ကို ျဖန္႔က်က္ထားတဲ့ ေကာ္ပိုေရးရွင္းႀကီးေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေဒသအလိုက္ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ဆန္းစစ္ၿပီး ဆီေလ်ာ္မယ့္ မူကြဲေတြကို ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ျခင္းျဖင့္ ကမၻာ့႔လူလတ္တန္းစားေဈးကြက္မွ ေ၀စုေတြ ရယူထားၾကတာကို ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။
ဒီအတြက္ ေဒသအလိုက္၊ ႏိုင္ငံ အလိုက္ေလ့လာဆန္းစစ္မႈေတြ လုပ္ကိုင္ၾကရပါတယ္။

လူလတ္တန္းစားပ်ိဳးခင္း

လူလတ္တန္းစားေဈးကြက္မွာ ၀ယ္ျခမ္းတဲ့ လူလတ္တန္းစားေတြရဲ႕ အသက္အရြယ္အပိုင္းအျခားဟာ လူငယ္လူလတ္ေတြျဖစ္ေနရင္ ေရာင္းအားပိုေကာင္းပါတယ္။
တိုင္းျပည္စီးပြားေရး ႀကီးထြားပြင့္လန္း လာတာနဲ႔အမွၽ လူငယ္ လူလတ္ေတြက ပိုမိုသံုးျဖဳန္းၾကတယ္။
သံုးအားေရာ ျဖဳန္းအားပါ တက္လာတယ္။
အဲဒီလို စီးပြားေရး ႀကီးထြားေနစဥ္ လူငယ္ လူလတ္ ပိုင္း လူဦးေရ မ်ားျပားေနတာဟာ အလားအလာ အေကာင္းဆံုးပ်ိဳးခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ ပ်ိဳးခင္းကေန လူလတ္တန္းစား ေဈးကြက္ ထြက္ေပၚလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီ ေဈးကြက္မွာအေနအထား အဆင့္ အတန္းတစ္ခုကို အရယူႏိုင္ဖို႔ ဦးတည္ လုပ္ကိုင္ေနၾကရတာျဖစ္ပါတယ္။
လူလတ္တန္းစားေဈးကြက္ ႀကီးထြား လာတဲ့အခါ ဒီေရအတိုင္း ေရျမင့္လို႔ ၾကာတင့္သြားတဲ့ လုပ္ငန္းေတြ ရွိပါတယ္။
ဒီေဈးကြက္ ပ်ိဳးခင္းကာလကို ျဖတ္သန္းစဥ္မွာ ပြင့္သစ္စလုပ္ငန္းသစ္ကေလးေတြ ရွိေနၾကတယ္။
သူတို႔က အဖိုးနည္း၀န္ပါဆိုတဲ့ဟာမ်ိဳးေတြကို ေရာင္းခ်ေနၾကတယ္။
လုပ္ငန္းရွိရာၿမိဳ႕မွာ၊ နယ္မွာ ေဈးအနိမ့္တန္း အပိုင္း အကန္႔ကို ေနရာ၀င္ယူၿပီး လုပ္ကိုင္ေနၾကတယ္။
သူတို႔ရဲ႕ စားသံုးသူေတြက အေရအတြက္အရေရာ၊ ၀ယ္ယူမႈအရေရာ ျမင့္တက္လာတဲ့အခါ အမီလိုက္ၿပီး ျဖည့္ ဆည္းေပးႏိုင္စြမ္းရွိၿပီး မိမိလုပ္ငန္းကိုလည္း ႀကီးထြားတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့ၾက တယ္။
အဲဒီကုမၸဏီေတြဟာ ထုတ္ကုန္နဲ႔ တကြ လိုအပ္ေနတဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ ၀န္ေဆာင္မႈေတြကိုပါ ပံ့ပိုးေနၾကလို႔ လူ လတ္တန္းစားေဈးကြက္မွာ ဆက္လက္ ရပ္တည္ေနႏိုင္ခဲ့
ၾကတယ္။
အဲဒီလို မျဖစ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြကေတာ့ ဆုတ္ယုတ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကတယ္။
ဆက္လက္ရပ္တည္ႏိုင္ၾကတဲ့လုပ္ငန္း ေတြဟာ ယခင္ကထက္ ပိုသာတဲ့ အရည္အေသြး၊ပိုထိေရာက္တဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈေတြနဲ႔ မိမိလုပ္ငန္းရဲ႕ အမွတ္တံဆိပ္ေတြကို တန္းတစ္ခုရေအာင္ လုပ္ႏိုင္သြားၾကတယ္။
မိမိမွ ေရာင္းခ်တဲ့ အမ်ိဳးအမည္ေတြလည္း ယခင္ကထက္ တိုးၿပီး ပိုမ်ားမ်ား ရွိေနေစပါတယ္။

ျပည္ပေျခလွမ္း

ျပည္တြင္း လူလတ္တန္းစားေဈးကြက္မွာ အေျခခိုင္ေနၾကသူေတြထဲမွာ အျမင့္ မွန္းၾကသူေတြလည္း ပါေနတယ္။
သူတို႔က ပထ၀ီနယ္နိမိတ္ ကန္႔သတ္မႈကို ေက်ာ္လႊားၿပီး ကမၻာ့လူလတ္တန္းစားေဈးကြက္ထဲကို စီး၀င္ဖို႔ လုပ္ကိုင္ၾကတယ္။
ဒီလို လုပ္ကိုင္ ၾကရင္းအေပါက္အလမ္းတည့္ၿပီး ေအာင္ ျမင္သြားၾကသူေတြ ေပၚထြက္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

WMA

 

Read times
Rate this item
(1 Vote)