-->


ဂိမ္းဟာ ဂိမ္းပါပဲ။ လက္ေတြ႕ဘဝ က လက္ေတြ႕ဘဝပါပဲ။

ဂိမ္းဆုိတာဘာလဲလုိ႔ ေမးျမန္းေနဖုိ႔ လုိသ လား။ ဂိမ္းဆုိတာ ဂိမ္းပါပဲလုိ႔ အေျဖထုတ္ရင္ မမွားပါဘူး

ကစားၾကည့္လုိက္ သိသြားမယ္လုိ႔ လက္ေတြ႕ အေတြ႕အႀကံဳျဖင့္ အေျဖသိႏုိင္ ေၾကာင္းလည္း ေျဖျပလုိ႔ ရပါတယ္။
ဘာလုိ႔ ဂိမ္းကစားၾကတာလဲ။ ဂိမ္းကစား မွာ ဘာမ်ား ေပ်ာ္စရာေတြ ရွိေနသလဲ။ အဲဒီ ေပ်ာ္စရာ ျဖစ္ေအာင္ ဘာေတြ ပါဝင္ထားသလဲ။ အဲဒါက လူသိမခံတဲ့ လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္ျပဳတ္နည္း လား။ သိဖုိ႔အတြက္ အထူးသင္တန္းတက္ဖုိ႔ လုိ သလား။
ဘာလုိ႔ ဂိမ္းကစားၾကရတာလဲ။ ဂိမ္းကစား တဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေတြကေန ဘာမ်ားအက်ဳိးထူး လုိ႔လဲ။ ေဖ်ာ္ေျဖေရးသက္သက္အတြက္ ပဲလား။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ေဖ်ာ္ေျဖေရးကုိ ဆာေလာင္ ၾကတယ္။ စာအုပ္ဖတ္ၿပီး ေဖ်ာ္ေျဖေရးကုိ ရယူ တယ္။ ႐ုပ္႐ွင္၊ တီဗီ၊ ဗီဒီယုိ၊ သီခ်င္း၊ ပန္းခ်ီကား၊ အားကစား စသျဖင့္ ေဖ်ာ္ေျဖေရး အမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ ရယူေနၾကတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ဂိမ္းကုိလည္း စာ ရင္းသြင္းလုိ႔ရတယ္။ ဂိမ္းက ကုိယ္တုိင္ဝင္ပါလုိ႔ ရတဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရး ျဖစ္ပါတယ္။
ေဖ်ာ္ေျဖေရးဆုိတာ ၿငီးေငြ႕မႈရဲ႕ ဟုိမွာ ဘက္ကုိ ေရာက္ေနတာလုိ႔ ဆုိၾကပါတယ္။ အဲဒီဟုိမွာဘက္ကုိ ဂိမ္းျဖင့္ ကူးသြားဖုိ႔ လြယ္ကူ ပါတယ္။
လူတစ္ေယာက္ ေထာင္က်ေနတယ္ ဆုိပါ စုိ႔။ သူတစ္ေယာက္တည္း အက်ဥ္းခန္းထဲမွာ ရွိ ေနတယ္။ သူၿငီးေငြ႕လာတယ္။ ဒီေတာ့ ၿငီးေငြ႕မႈ ရဲ႕ ဟုိမွာဘက္ကုိ သူသြားဖုိ႔ လုပ္ပါတယ္။ နံရံ မွာ ရွိေနတဲ့ အမွတ္စက္ကုိ ေဆးေပါ့လိပ္ အစီခံ ေတြနဲ႔ လွမ္းပစ္တမ္းကစားလုိက္တယ္ဆုိပါစုိ႔။ အဲဒါ ဘဝမ်ားစြာမွာ ကစားျဖစ္တဲ့ ဂိမ္းမ်ားစြာထဲ က တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီဂိမ္းမွာ ေအာက္ေဖာ္ျပပါအခ်က္မ်ား ကုိ အခ်က္အလက္ ထုတ္ယူၿပီး ဂိမ္းကုိ ပုိ ေကာင္းေအာင္ ဖန္တီးဖုိ႔ ႀကံစည္ေပးႏုိင္ပါတယ္။

  • အခ်ိန္ကာလတစ္ခုအတြင္းမွာ ဘယ္ႏွႀကိမ္ ထိမွန္ခဲ့ပါသလဲ
  • ဘယ္လုိ အမွတ္ေပးသလဲ။
  • ထိမွန္တဲ့အမ်ားဆုံးႀကိမ္ေရက ဘယ္ေလာက္ လဲ။
  • တကယ္လုိ႔ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ပစ္တာေတာင္ ထိ တယ္ဆုိရင္ အမွတ္ကုိ ၃ ဆေပးပါသလား။
  • ပစ္မွတ္ကုိ တည့္တည့္ မထိေပမဲ့ အနီးကုိ ထိ ရင္ အမွတ္ေပးသလား။


စသျဖင့္ အမွတ္ေပးစနစ္နဲ႔တြဲေပးၿပီး ဂိမ္း ကုိ အေလးအနက္ျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္ ပါတယ္။
အဲဒီလုိ ဂိမ္းဒီဇုိင္းကုိ ႀကံစည္တတ္တဲ့သူ အဖုိ႔ ႀကံဳေနရတဲ့ အေျခအေနေတြကုိလည္း အခ်က္အလက္ထုတ္ၾကည့္ၿပီး ပုိေကာင္းမြန္ ေအာင္ လုပ္ေပးလုိ႔ ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဖ်ာ္ေျဖ မႈကုိ ပုိတန္ဖုိး ရွိေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလုိ လုပ္တာဟာ ႐ုိးလြန္းအား ႀကီးေနတယ္။ ကစားတဲ့သူက ၾကာလာရင္ ေပ်ာ္ စရာ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ အမွတ္ေတြလည္း မလုိခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဇာတ္ရွိန္အတက္အက် မရွိ ဘဲ စကားေျပာခန္းေတြမ်ားေနတဲ့ ႐ုပ္ရွင္ကား ကုိ ၾကည့္ၿပီး ႐ုံထဲက ထြက္လာတဲ့ ပရိသတ္တစ္ ဦးလုိ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။
“ေတာ္ေသးတာေပါ့။ အေဖာ္ေခၚလာၿပီး ၾကည့္ေပလုိ႔သာေပါ့။ သူသာ မႏႈိးေပးရင္ ႐ုပ္ရွင္ ၿပီးမွန္းေတာင္ သိမွာ မဟုတ္ဘူး”
လုိ႔ ေျပာရမယ့္ အျဖစ္ပါ။
ေဖ်ာ္ေျဖမႈ တန္ဖုိးကုိ ျမႇင့္တင္တာ ခုနက ေျပာသလုိ ႐ုိး႐ုိးစင္းစင္းျဖင့္ မရႏုိင္ဘူး။ ေရာ ေထြးယွက္တင္ေနတာေတြကုိ လိမၼာပါးနပ္စြာ ကုိင္တြယ္ၿပီး တန္ဖုိးကုိ ျမႇင့္တင္ေပးေနႏုိင္မွ ၿငီး ေငြ႕စရာအေျခအေနေတြကုိ ေမာင္းထုတ္ေပး ထားႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဂိမ္းေတြကုိ ၾကည့္လုိက္ရင္ အမဲလုိက္တဲ့ သဘာဝ (ဥပမာ လူဆုိးကုိ လုိက္ဖမ္းတဲ့ရဲ)၊ ရွာေဖြစုေဆာင္းတဲ့သဘာဝ (ဥပမာ ေျမပုံအပုိင္း အစကေလးေတြ လုိက္လံရွာေဖြစုေဆာင္းၿပီး ေျမပုံတစ္ခုျဖစ္ေအာင္ ဆက္စပ္ရျခင္း) ဆုိၿပီး ရွိ ပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္ခ်က္က လူ႕သမုိင္းေၾကာင္း တစ္ေလွ်ာက္ လုပ္ကုိင္ခဲ့ၾကတာေတြ ျဖစ္ပါ တယ္။ လူ႕ဘဝတစ္ေလွ်ာက္မွာလည္း လုပ္ကုိင္ ၾကရပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခ်က္ကလည္း လူ႔သမုိင္းမွာ လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့အရာပါပဲ။ သတၱဝါေတြကုိ ယဥ္ပါး ေအာင္ျပဳၿပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ အလုပ္ေတြ လုပ္ေပးေအာင္၊ စားစရာ ရရွိေအာင္နဲ႔ ေစာင့္ ေရွာက္ေပးေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေခြး၊ ေၾကာင္၊ ႏြား၊ ဝက္ စတာေတြကုိ အိမ္မွာ ေမြးျမဴ ႏုိင္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ သိမ္းငွက္၊ ဆင္၊ ပင္ လယ္ဖ်ံနဲ႔ လင္းပုိင္တုိ႔ကုိ ေစခုိင္းႏုိင္ေအာင္ သင္ ေပးခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီ ဘဝရဲ႕ ဂိမ္းေတြကုိ အီ လက္ထရြန္းနစ္ဂိမ္းေတြထဲမွာ ကစားႏုိင္ေအာင္ လုပ္ေပးထားတယ္။ ေမြးျမဴ၊ ေလ့က်င့္၊ မ်ဳိးပြား စတာေတြ ဂိမ္းထဲမွာ လုပ္ကုိင္ႏုိင္ပါတယ္။ ၂၀၀၅ခုႏွစ္မွာ ထြက္လာတဲ့ Nintendogs ဆုိ တဲ့ဂိမ္းဟာ ထင္ရွားတဲ့ ဥပမာတစ္ခု ျဖစ္ပါ တယ္။
နည္းနည္းေလး ဆြဲဆန္႔ၿပီး ၾကည့္လုိက္ရင္ ကစားသူက စိတ္ကူးယဥ္ေလာကဂိမ္းထဲမွာ ဇာတ္ေကာင္တစ္ဦးအျဖစ္ ကစားရတဲ့ဂိမ္းေတြ ရွိေနတာ ေတြ႕ရပါမယ္။ အဲဒီဇာတ္ေကာင္ကုိ ပုိ အစြမ္းထက္လာေအာင္ လုပ္ေပးရတယ္။ ေျမ ေတာင္ေျမႇာက္ၿပီး ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေပးရတယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕ အခ်ိန္ေတြ၊ အရင္းအျမစ္ေတြ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံေပးရတယ္။ အခ်ိန္ေတြ၊ အရင္းအျမစ္ေတြ ပုိေပးတာနဲ႔အမွ် ကိုယ့္ကုိ ကုိယ္စားျပဳတဲ့ဇာတ္ ေကာင္က ပုိမုိကာကြယ္ေပးၿပီးသား ျဖစ္လာ တယ္။
လူရဲ႕ ေနာက္ထပ္ဓာတ္ခံသဘာဝက အမဲ လုိက္ျခင္း/လုိက္စုျခင္း ဓာတ္ခံသဘာဝနဲ႔ ဆက္ စပ္ေနတဲ့ စုံလင္ေအာင္စုေဆာင္းျခင္း ျဖစ္ပါ တယ္။ အဲဒီသဘာဝက ကုိယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ အဆုိေတာ္ရဲ႕ ေတးစုေတြကုိ လုိက္လံစုေဆာင္း တာထက္ ပုိပါတယ္။ ကုိယ္ႀကိဳက္တဲ့ စာေရး ဆရာ ေရးသားသမွ် စာအုပ္ေတြ စုံေစ့ေအာင္ စု ေဆာင္းတာထက္ ပုိသည္းပါတယ္။ စုံေစ့ေအာင္ ဝယ္ယူႏုိင္တာမ်ဳိးကုိ ေတြ႕ရရင္ ကုိယ္စိတ္ဝင္ တစား ျဖစ္တဲ့နယ္ပယ္က ျဖစ္ေနလုိ႔ကေတာ့ စုံ ေစ့ေအာင္ ဝယ္ပစ္လုိက္ဖုိ႔ ဆႏၵျဖစ္ေပၚပါတယ္။ စုံေစ့ျပည့္သြားေအာင္ လုိေနေသးတာကုိ ဝယ္ ၿပီးျဖည့္ပါတယ္။ ဗီဒီယုိဂိမ္းေလာကထဲမွာလည္း အလားတူပင္ စုံစုံေစ့ေစ့ ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပမ္း စား ကစားၾကပါတယ္။ ပုိကီမြန္ဟာ ထင္ရွားတဲ့ ဥပမာျဖစ္ၿပီး အမ်ဳိးအမည္ အမ်ားအျပား ရွိေန ေအာင္ လုပ္ေပးထားျခင္းျဖင့္ စုံေအာင္လုိက္စု ေနရတဲ့ ကစားသမားအဖုိ႔ ႏွစ္အတန္ၾကာတဲ့ အထိ စုံေအာင္လုိက္စုရင္း မစုံေသးတဲ့အျဖစ္ျဖင့္ ဆက္လက္ကစားေနရပါတယ္။
ရွာေဖြစုေဆာင္းလုိစိတ္ရဲ႕ ေဆာ္ၾသမႈက ေန စုံေစ့လုိစိတ္ရဲ႕ ေဆာ္ၾသမႈအျဖစ္ကို ေျပာင္း လဲေရာက္ရွိပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ၁၁ ခုရရွိခဲ့ ရင္ စုံၿပီလုိ႔ ဆုိထားပါက ၁၀ခု ကုိယ္ရရွိထားၿပီး ခ်ိန္မွာ ေနာက္တစ္ခုသာ ထပ္ရခဲ့ရင္ စုံေစ့ၿပီဆုိ တဲ့ အသိေၾကာင့္ စုံေစ့လုိစိတ္ ျဖစ္ေပၚၿပီး စုံေစ့ ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ဖုိ႔ ေဆာ္ၾသပါတယ္။
အဲဒါကလည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ကေလး ဘဝ၊ လူငယ္ဘဝ၊ လူႀကီးဘဝ၊ ဝန္ထမ္းဘဝ စတာေတြမွာ ရွိေနဖုိ႔ လုိအပ္တဲ့ အခ်က္ တစ္ခ်က္အရ ဂိမ္းဘဝထဲမွာ ထည့္သြင္းေပး ထားတာ ျဖစ္ပါ တယ္။ အဲဒါက ဘာလဲဆုိေတာ့ ကုိယ္လုပ္ကုိင္ေနဆဲအလုပ္က ဘယ္ေလာက္ ေရာက္ေနၿပီလဲ ဆုိတာကုိ သိရျခင္းနဲ႔အတူ ဘယ္ေလာက္ထပ္လုပ္ဖုိ႔ လုိေသးသလဲ ဆုိတာ ကုိပါ အသိေပးျခင္းခံရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ႏွစ္ခ်က္ကုိ သိရမွ လူက ဆက္လုပ္ဖုိ႔ အားတက္ ပါတယ္။ ဒီေတာ့ လူေတြကုိ ေစခုိင္းတဲ့အခါ အားတက္ေစဖုိ႔အတြက္ အဲဒီ ႏွစ္ခ်က္ကုိ ေကၽြး ထားရပါတယ္။ ဂိမ္းမွာလည္း တစ္နည္းနည္း ျဖင့္ ေကၽြးေပးထားၾကပါတယ္။
အဲဒီလုိ ေကၽြးထားတဲ့ အာဟာရကုိ မွီဝဲၿပီး ဂိမ္းကစားတဲ့သူက ရာႏႈန္းျပည့္ လက္ဝယ္ရရွိ တဲ့အထိ ဆက္လက္ကစားပါတယ္။ မရမခ်င္း သူ မေပ်ာ္ပုိက္ဘူး။

ဂိမ္းကုိ ဘာေၾကာင့္ ကစားသလဲဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သီအုိရီေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။ တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ ႏုိ႔တုိက္သတၱဝါ ျဖစ္ ေနၾကလုိ႔ လုိ႔ဆုိထားပါတယ္။ ႏုိ႔တုိက္သတၱဝါ ေတြက ဘဝအတြက္ ျပင္ဆင္မႈေတြ လုပ္ၾက တာ ဓမၼတာ ျဖစ္ပါတယ္။ လ႔ူေဘာင္ေလာကမွာ ပညာေရးဆုိတာ ဘဝအတြက္ ျပင္ဆင္မႈေတြ လုပ္တဲ့အရာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိရစာၦန္ေလာကမွာ လည္း ျပင္ဆင္မႈေတြ ရွိတယ္။ ေမြးခ်င္းေတြ ေဆာ့ကစားၾကတဲ့အခါ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ အရြယ္ ေရာက္ရင္ လႈပ္ရွားရမွာေတြကုိ ေလ့က်င့္ခန္း ယူေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။
အလားတူပင္ လူေတြလည္း ငယ္စဥ္မွာ ကစားရင္း ေလ့က်င့္ခန္းယူခဲ့ၾကပါတယ္။ ဥပမာ အုိးေတြ ခြက္ေတြနဲ႔ ဟင္းခ်က္တမ္း ကစား ၾကည့္ခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီလုိပဲ ဂိမ္းေတြထဲမွာ လူႀကီးလုပ္တမ္း ကစားၾကပါတယ္။ ဥပမာ ေလယာဥ္ေမာင္းတတ္သူအျဖစ္ ကစားပါတယ္။
ဂိမ္းဘဝထဲမွာ စိတ္ကူးအႀကံသစ္ေတြ၊ ေနရာ အသစ္ေတြ၊ အကဲစမ္းမႈ အသစ္ေတြကုိ ရင္ဆုိင္ၾကရပါတယ္။ ျဖတ္သန္းၾကရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ဆိုတာ ရွိေနတယ္။ အဲဒီ ဆန္႔က်င္ဘက္က ကြန္ပ်ဴတာမွ ထိန္း
ေက်ာင္းေစခုိင္းေပးေနတဲ့အရာျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ေနာက္ထပ္ကစားသမားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လုပ္ကုိင္ႏုိင္တာေတြ ကုိ ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေနတဲ့ ဂိမ္းရဲ႕ တားျမစ္ ခ်က္ေတြ၊ စည္းကမ္းေတြ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ အဲဒီ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြက ကုိယ့္ကုိ ခက္ခဲေအာင္ လုပ္ေနၾကတဲ့အျပင္ ႐ႈံးေအာင္ပါ လုပ္ေနၾက ပါတယ္။ အဲဒီ ဆန္႔က်င္ဘက္ဆုိတာကလည္း တကယ့္လက္ေတြ႕ဘဝမွာ ရွိစၿမဲပါ။

ဒါေပမဲ့ ဂိမ္းဟာ ဂိမ္းပါပဲ။ လက္ေတြ႕ဘဝ က လက္ေတြ႕ဘဝပါပဲ။
ဂ်ပန္မွာ ဂိမ္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ တကယ့္ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု ျဖစ္ပြားခဲ့ဖူးတာကုိ တင္ျပလုိပါ တယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္တစ္ဦးက သူ႕မိဘႏွစ္ ပါး အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္း ခုတ္သတ္ပစ္လုိက္တယ္။ ရဲအဖမ္းခံရၿပီး သူ႕ကုိ စစ္ေၾကာေတာ့ သူက ေျပာျပတယ္။
“ ဂိမ္းေတြထဲမွာ သုံးခါေသခြင့္ ရွိတယ္”
လုိ႔ တစ္ခြန္းပဲ ျပန္ေျပာပါတယ္။ အခု သူ သတ္လုိက္ေပမဲ့ သူ႕မိဘေတြ ဂိမ္းထဲမွာလုိပဲ ျပန္ရွင္လာၾကဦးမယ္လုိ႔ သူ ထင္ေနပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ခါ ထပ္သတ္ၿပီးမွ အၿပီးအပုိင္ ေသၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဂိမ္းဟာ ဂိမ္းပါပဲ။ လက္ေတြ႕ဘဝက လက္ေတြ႕ဘဝပါပဲ။ ဂိမ္းကုိ လက္ေတြ႕ဘဝမွာ ရွိေနတဲ့ အခ်က္ေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္ေပးထား တာေၾကာင့္ ဂိမ္းဟာ လက္ေတြ႕ဘဝလုိ ျဖစ္ေန ရတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂိမ္းနဲ႔ လက္ေတြ႕ဘဝ အဆက္အစပ္ရွိတယ္လုိ႔ ေျပာတာဟာ မခုိင္မာ ပါဘူး။ တကယ္ႀကီးကုိ အဆက္အစပ္ ရွိပါတယ္ ဆုိရင္လည္း အလြန္ေသးမွ်င္တဲ့ ဆက္စပ္မႈ ျဖစ္ ပါလိမ့္မယ္။ မွန္ကန္တယ္လုိ႔ အမ်ားက ယူဆ ထားၾကတဲ့ အဆုိျပဳခ်က္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ဂိမ္းဆုိတာ ဂိမ္းပါပဲ။

Read times
Rate this item
(1 Vote)